دگرگونه انديشي

اثر مك كال

کتاب «دگرگونه اندیشی»، نتيجهْ طرحی است که كاترين مك كال در سال ۱۹۸۴ در امريكا در فلسفه برای كودكان پياده كرد.

اين طرح عبارت بود از يكسال كار با كودكان ۵ ساله طبق روش كندو كاو فلسفی. گفت و گویی يك ساعت و نيم از این طرح ضبط شد كه بخش‌هایی از اين گفت و گو را درفصل های دوم و سوم کتاب آورده است. هدف وی از آوردن نمونه هایی از این گفت و گوها نشان دادن توانایی کودکان در فلسفه ورزی و فلسفی فكر كردن است، كودكان در نتیجه یادگیری این روش و مهارت های مربوط به آن می توانند در زندگی شخصی و در تعامل با جامعه و حتی جهان بهتر و توانمندتر فکر و عمل کنند.

کودکانی که مطابق روش انجمن کندوکاو فلسفی تمرين كرده‌ اند، از دانشجويان دانشگاه كه به درس فلسفه گوش داده و نتيجه تفكر فلسفی ديگری را آموخته‌ بودند، بهتر فلسفی می انديشند.

260,000 

به اشتراک بگذارید:

توضیحات

پياژه و پيروانش معتقدند بچه‌ها نه قادرند درباره انتزاعيات بيانديشند و نه می توانند مفاهيم فلسفی را در دلايل خود بياورند، آنها می گویند کودکان فقط می توانند درباره واژه‌های «محسوس» بيانديشند. کتاب‌های درسی در بسیاری از مراكز تعليم و تربيت براساس نظر پیاژه نوشته و تدریس می شود و نظریه پیاژه یکی از پر نفوذترین نظريه‌ها در نظام آموزش و پرورش بوده است
آن‌ها نظری مخالف مک کال دارند

دليل قوت و قدرت نظريه‌ پياژه و پيروانش كه امروزه هم تاثير خود را دارد نتايج جدی آزمايش‌های آنهاست؛ مك كال معتقد است آزمايش‌های پياژه اشكال دارد، آزمايش آنها روی بچه‌های كشورهای مختلف با فرهنگ‌های متفاوت نتايج يكساني داشته و اين آزمايش‌ها برای تأييد فرضيه‌هايشان طراحی شده‌است؛ پياژه و پيروانش نگاه جامعي نداشته و نتايج متناقض يا ناسازگار با فرضيه‌های خود را ناديده ‌گرفته‌اند. البته طبيعی است كه در هر شيوه تحقيق، درصد خاصی از نتايج ناديده گرفته‌شوند. اما در این آزمایش‌ها پاسخ بچه‌هايي كه «خيال‌پرور» قلمداد شده‌ بودند را ناديده گرفتند در صورتي كه می شد گفت پاسخ اين كودكان برخاسته از تفكر فلسفی و مستدل بوده است. اشكال ديگر اين روش در فهم نادرست بچه‌ها از توضیحات محققان بود و بخش ديگری مربوط به تمايل بچه‌ها به راضی كردن محققان می شد.

يكي از ايراداهاي وارده از نظر مك كال مک کال به يكي از آزمايش هاي پياژه بر مي گردد، در این آزمایش دو كوزه، يكی بلند و باريك و ديگری كوتاه و پهن و هر دو پر از آب به کودک نشان داده می شود و از و از كودك پرسيده می شود كدام كوزه آب بيشتری دارد، کودک احتمالاً فكر می كند كه يكي از كوزه‌ها بايد گنجايش بيشتري داشته‌باشد، وگرنه چرا شخص بالغ باید چنين سؤالي را بپرسد؟ پرسشگر حتمأ پاسخ را مي‌داند.

مك‌كال می گويد اين نوعی پرسش گمراه‌كننده است. در اين پرسشِ آزمايشگر كه «كدام كوزه آب بيشتري دارد؟» پيش‌فرضی نهفته‌ است مبنی بر اينكه «يكی از كوزه‌ها گنجايش بيشتری دارد.» حتی اگر كودك واقعأ فهميده‌ باشد كه حجم آب در هر‌ دو كوزه برابر است، به او ياد داده‌اند كه آزمايشگر، انسان بالغی است كه بهتر از بچه‌ها می فهمد. بنابراين، او برای خشنود‌كردن آزمايشگر پاسخی را می دهد كه او خواستارش است و با آنكه حجم آب در هر‌ دو كوزه را مساوی می بيند، می گويد يكی از كوزه‌ها گنجايش بيشتری دارد. در نتيجه انجام این آزمایش‌های نادرست، پياژه و پيروانش نتيجه گرفتند كه اين بچه‌ها توان «درك‌ مفاهيم انتزاعی» را ندارند…

اطلاعات بیشتر

نویسنده/نویسندگان

مترجم/مترجمان

ناشر

شابک

978-600-93138-0-8

سال نشر

نوع صحافی

شومیز

قطع کتاب

رقعی

نوبت چاپ

چاپ اول

شمارگان

2500

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “دگرگونه انديشي”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *